حمله برد . اگرچه گمان ميرود كه اين حمله براى حفظ مقدونيه بود ولى بهرحال شكستى سخت به او يعنى كرائونوس وارد آمده و بيونان وسطى گريخت . هجوم گالىها و مرك كرائونوس 280 قبل از ميلاد قدرتى را كه كرائونوس از راه جنايت بدست آورده بود مقدر نشده بود كه آن تا چندى براى وى باقى بماند بلكه بسرعت زوال پيدا نمود چه در هجوم خطرناك گالىها يا باصطلاح يونانيان گالاثيان كه تمام نواحى و اطراف را ويران كرده و بر باد داده بودند . كرائونوس در 280 قبل از ميلاد مغلوب و كشته شد و در حقيقت بسزاى عمل خود رسيد . در همين سال مقدونيه نيز معرض تاخت‌وتاز اين جماعت وحشى واقع شده كه تنها بكشتن و تاراج و سوختن اكتفا نميكردند بلكه اطفال يونانيان را نيز ميخوردند . آنها در بهار بعد ، از تنگهء ترموپيل گذشته و شروع به خرابى يونان نمودند ولى در نزديكى دلفى شكست خورده و يونان از خطر جست . آسياى صغير تا درجه‌اى از آسيب حملات آنها محفوظ مانده بود ولى اتحاد شمالى ( اتحادى كه مردمان قسمت شمالى آسياى صغير تشكيل داده بودند ) مانند بىتانيه و دولت مقتدر هرقليه ائتلاف منحوسى با آنها كرده قسمت زيادى ازين وحشىها را بكمك خود طلبيدند . بعد از اين آسياى صغير هم عرضا و طولا ميدان قتل و غارت و حريق واقع گرديد و بالاخره نواحى فريگيه را اشغال كردند . شكست گالىها از آنتيوخوس اول آنتيوخوس اول بواسطهء اين ظفرى كه بر گالىها يافت ملقب به سوتر يعنى منجى گرديد . لوسيان راجع به اين جنگ ميگويد كه جماعت گالىها داراى چهل هزار سوار و نيز ارابه‌هاى جنگى بسيار بودند . هنگاميكه شروع بحمله نمودند فيلهاى آنتيوخوس بجلو صف آمده و بمحض نمايان شدن آنها اسبهاى دشمن رميده برگشتند و هرج‌ومرج غريبى در لشكر آنها افتاد و از اين راه فتحى كامل نصيب مقدونيه گرديد . بعد از آن آنتيوخوس جشن هاى بزرگى گرفت و صورت فيلى را بيادگار اين فتح ساختند . بارى گالىها يكچندى كه از اين ميگذرد ديده مىشود جزء سپاهيان اجير داخل در قشون مخالف شده براى